Kizimla bir gun...

Dun kizimla orman yuruyusune ciktik. Onunla severek ve sik sik yaptigimiz aktivitelerin basinda geliyor bu yuruyusler. Orman meyveleri ve mantar topluyor hayvanlardan, bitkilerden ve dogadan bahsetmeyi seviyoruz. R tam bir dogaci. Her yolculugumuzdan canta canta tas sopa ve yaprakla dönuyoruz eve. Cogu zaman biriktiriyoruz bu topladiklarimizi, ama evin cöpe dönmeye basladigi an caktirmadan atiyorum R nin hazinelerini. O'na göre cali cirpi, tas ve yaprak hepsi hazine. Hakli aslinda dogadan guzel hazine mi var! Benim okuluma da ugradik ve bahceden elma topladik. Engel olmasam agaclarda elma birakmayacaktik. Hayir toplamak mesele degil de o kadar elmayi ne yapacagini bilemiyor insan. Elma hosafi, elmali turta, sadece meyve olarak elma vs vs. de bir yere kadar :) Zaten genel olarak elma en sevdigim meyveler grubunda degil. Aslinda sanirim elmanin kendisinden cok toplama kismini seviyor R. Son olarak eve gelmeden önce göl kenarinda oynadik ve gec bir saatte eve dönduk. Gunumuz cok guzel gecti. Allah herkese nasip etsin bu evlat duygusunu. Gercekten cok guzel sey. Insanin yalnizligina evlattan guzel dost var mi! Tabi tek cocuk olmasindan da olabilir bu dediklerim zira cocuk yetistirmek cok harikulade bir tecrube oldugu kadar zor da. Bazen kucucuk bir yerde takilip kaliyor hayat ve bir tik ileri ilerlemiyor cocuklarla. Cok cocuk olunca nasil olur dusunemiyorum bile. Yani hayatin bir anda buyuk bir kaosa donusebilmesi icin bazen t-shirtu islatan bir damla su, kaybolan bir tas veya oyuncak yeterli :)